Deze website is van V.O.F. Veldman-Stavast
 

foto: J. Oldenbeuving

Wij varen met ons gezin op het motorvrachtschip "Primo".

Wij, dat zijn: Alex en Ingrid Veldman, onze zonen Oscar en Esmond en onze Duitse Herdershond Lucky.

Met de "Primo" vervoeren wij droge lading als ijzer, aluminium, kolen, sojabonen, van Nederland en Belgie naar bestemmingen aan de Rijn, zoals Duisburg, Keulen, Mannheim en Bazel.
Op de terugweg nemen wij ladingen als grind, lava, petrol cokes en mais mee.
Op deze pagina kun je online met ons meevaren.
In september, oktober, november 2005 is de Primo verbouwd bij scheepswerf H. Poppen BV, in Zwartsluis.
Op deze pagina vind je de actuele stand van zaken, op de pagina "Verbouwingen" staat het verslag

De schippersvrouw verhaalt:

Dinsdag 31 augustus:

Vanwege het tamelijk hoge water staat de ondermuur in Andernach onder water. De wal is alleen bereikbaar via een nogal plat liggende ladder over het stromende water. De schippersvrouw twijfelt even maar ze heeft trek in verse Duitse broodjes en de melk is bijna op dus ze waagt de klim. Als ze terugkomt met natuurlijk veel meer boodschappen, hijst de schipper de tassen met de autokraan aan boord. Zo hoeft ze de klim terug aan boord in ieder geval niet met volle bepakking te doen.

Maandag 23 augustus:

Bij de Volkeraksluizen is een sluis in reparatie en die andere twee schutten net de andere kant op. De sluismeester dirigeert ons naar de jachtensluis, daar zijn we nog nooit door heen geweest. Vandaag dus een toeristische route ondanks de regen en het feit dat vandaag de zomervakantie echt ten einde is. Voordeel van de regen is dat er slechts drie jachten met ons mee schutten.

Zaterdag 21 augustus:

Als je haven van Gent binnenvaart kom je dit kunstwerk van roestige containers tegen, de schippersvrouw vindt het wel een grappig geheel.

Donderdag 19 augustus:

De lading ijzer van de Primo is bestemd voor boord/boord overslag in Antwerpen met termijn woensdag. Volgens de eerste informatie gaan we donderdag lossen en we nemen een aansluitende reis aan om vrijdag weer te laden. Als we woensdag aankomen, blijken we pas vrijdag te gaan lossen en moeten we de vervolgreis weer teruggeven. We willen graag een dag persoonlijk naar Rotterdam en als de schipper donderdagmorgen gaat informeren is dat geen probleem, we gaan pas vrijdagmorgen lossen en we kunnen rustig blijven liggen op onze huidige ligplaats. Gelukkig zijn we nog niet onderweg als ze een uurtje later bellen dat we toch donderdagnamiddag gaan lossen en nog een half uurtje later worden we van onze ligplaats weggestuurd omdat ze een ander schip willen laden of lossen! We verkassen maar naar de overkant en om 1 uur s'middags worden we weer gebeld dat de plannen veranderd zijn en dat we onmiddellijk op de wal moeten lossen. Wanneer we weer vast liggen is natuurlijk geen mens te bekennen maar dat hadden ook al niet meer verwacht. 's Avonds om acht uur zijn we dan toch nog leeg maar onze volgende reis is natuurlijk al lang weg en kunnen we pas maandag in Gent laden. We zijn het behoorlijk zat hier!

Zaterdag 14 augustus:

De schippersvrouw had al heel wat geduld nodig om een foto van dit bord langs het Rhein-Hernekanaal te maken. De eerste keer kreeg ze de kans niet om dat het te druk was boven de sluis, de tweede keer was ineens de accu van het fototoestel leeg, maar driemaal is dus scheepsrecht. Geduld hebben we vaak nodig bij het schutten door de sluizen en nu ook met het wachten tot de crisis in de binnenvaart voorbij is. Volgens bevriende collega van motorschip "Cheyenne" is dit bord (er zijn er meer) geplaatst omdat het Rhein-Hernekanaal tot Kulturkanal is gebombardeerd.

Donderdag 12 augustus:

Het is inmiddels bijna een jaarlijkse traditie om de megakermis in Düsseldorf te bezoeken maar dit jaar kwam het er helaas niet van. Vandaag maken we een inhaalslag als we vroeg vast maken boven de sluis Wanne Eickel. Beneden de sluis staat de kermis van Herne Crange en die doet eigenlijk niet onder voor de kermis van Düsseldorf. Met plezier halen we de schade in en ons hart op aan enge attracties, talloze eetkramen en een enorme bayerische festhalle.  Tevreden rollen we na afloop weer naar boord.

Dinsdag 3 augustus:

Het is al weer een jaar geleden dat de Primo richting Bazel is geweest. Vroeger, toen de kinderen nog niet naar school hoefden, was het het heel normaal, maar nu vinden we toch een heel eind weg! Het weer in Ottmarsheim is wat dubieus maar mooi genoeg voor een wandeling langs het Elzaskanaal en de Rijn. En zo kunnen we de Primo ook nog even vanaf de andere kant van het Elzaskanaal bewonderen!

De Rijn stroomt naast het Elzaskanaal

Zondag 1 augustus:

Omdat er pas dinsdag gelost kan worden in Ottmarsheim, blijven we vandaag lekker in de haven van Kehl, om te verven, zwemmen, watersporten en te bbq-en. De bemanning van de Primo zwemt heel graag, maar de scheepshond is wel het fanatiekst van allemaal. Zodra ze toestemming krijgt om te water te gaan, neemt ze een duik vanuit het gangboord en klimt er pas weer uit als ze moegezwommen is.

Zaterdag 31 juli:

Vandaag vindt de schippersvrouw het tijd dat de schipperskinderen ook eens in actie komen. Tijdens het varen op de Bovenrijn schijnt het zonnetje en gedrieën gaan we aan de slag om een gedeelte van het roefdek te schuren. Niet zonder protest overigens, de jongste zoon denkt nu te weten hoe de egyptische slaven zich vroeger voelden!

Zondag 25 juli:

Het is ook vakantie op het water en dat zullen we weten in sluis Engelen. Het schutten duurt eindeloos omdat de sluis helemaal volgepropt wordt met jachten. We mogen als eerste invaren en voordat de schipper kans ziet om het achtertouw vast te zetten begint een jachtenschipper met een aardappel in zijn keel al te klagen over ons schroefwater. Niet gehinderd door enig inzicht hebben ze wel veel noten op hun zang!

Zondag 4 juli:

De zomervakantie is begonnen; de schippersvrouw is even verlost van plannen en rijden. Ze hoopt op een zomervakantie met veel mooi weer, bbq-en, watersporten en buurten met collega's en vrienden. Voorlopig is ze alleen nog van plan druk te maken over de catering en of er nog genoeg schone zwemhanddoeken zijn.

Het ruim verandert in een golfslagbad

Dinsdag 22 juni:

De schipper was van tevoren al door enkele collega's gewaarschuwd voor de boorachtige zuiger waarmee de sojapellets in Gent worden gelost. Als hij te ver zakt kan er schade ontstaan in de vloer van het ruim. De schipper blijft er de gehele lossing angstvallig op toe zien, maar dit keer gaat het prima.

Vrijdag 18 juni:

En soms wordt er ook wel iets opgeknapt, zoals hier in de Vlothaven, Amsterdam! We kunnen hier lekker zacht landen op zwart rubber met mooie gele trappen! En we hebben nog een verrassing vandaag; de planning van het laden klopt helemaal zodat wij op de tijd de kids kunnen halen en s'avonds naar "De Rust Zelve" van Jochem Myjer kunnen!

Woensdag 16 juni;

Het vastmaken in de Rietveldhaven van 's-Hertogenbosch is niet echt riant. Als we achterin de grove lava lossen moeten we vastmaken aan de trappen, er zijn geen bolders en als we voorin lossen, liggen we met ons achterschip schuin in de bomen! En hier durven ze dan ook nog havengeld voor te vragen?

Donderdag 10 juni:

Na een geslaagd Aquakids toernooi en het weekend daarna als toetje voor de schipper het Trico schipperstoernooi, is de Primo en haar bemanning klaar voor het WK:

Maandag 25 mei:

Vandaag varen we de Limburgse Maas af. We zijn een beetje een vreemde eend in de bijt, met het "nieuwe" voorschip zijn we nog niet zo ver de Maas af geweest. In de sluis van Maasbracht zien we dan toch een bekende van het schippersforum "Dubbel" en we worden van achter op de kiek gezet.

Donderdag 20 mei:

Bij het laden van de Bodemas komt geen kraan te pas, de vrachtwagens kiepen het zo vanaf het kiepsteiger in het schip. Eentje let er niet op en kiept, tijdens het verhalen, zo'n beetje zijn hele lading tussen wal en schip. Het vastmaken is ook niet echt riant, er zijn slechts twee palen en tijdens laden helemaal voor- en achterin kunnen we maar op 1 paal liggen en moet de schippersvrouw met de hoofdmotor en de kopschoef het een schip een beetje recht onder de schuif zien te krijgen. Niet echt een reis om graag nog een keer te doen, de troep stinkt ook nog.

Zaterdag 15 mei:

Het laden van de kolen bij de Emo gebeurt met de zeebootbelader in de Amazonehaven. De zeebootbelader ziet er imposant uit en er moet 200 ton van te voren gestopt worden. Maar er mag ook nabesteld worden en er staat iemand extra aan de wal voor een goede communicatie over de belading. Binnen twee uur na aankomst varen we de Amazonehaven weer uit richting Maashaven.

Als we de Maashaven binnenvaren, komen we de nieuwste Rotterdamse attractie tegen. Het is een maf gezicht zo'n varende bus!

Vrijdag 14 mei:

In Antwerpen is altijd spannend, gaan we lossen of toch niet? En zaterdag moet er weer geladen worden dus we wachten gespannen af, de reis kunnen we eventueel terug geven maar dan hebben we dus niets. Om half een verschijnt de ploeg en die hebben er zin in want als ze klaar zijn, kunnen ze naar huis. In anderhalf uur tijd trekken ze de 85 rollen één voor één uit!

Maandag 10 mei:

In Lünen wordt de constructie gelost. De schippersvrouw is er niet bij, zij heeft andere zaken aan haar hoofd. Maar de schipper kan het prima alleen af en schiet nog een paar plaatjes voor de site. Als ze weer aan boord is, wordt er weer ballast gezet en rechtsomkeert gemaakt richting Walsum. Deze reis is het dubbel prijs, zowel heen als terug varen we met ons kop door het dakluik. Gelukkig is het mooi weer en de schippersvrouw vindt het wel grappig om de sluis in te varen onder begeleiding van fluitende vogels.

Donderdag 6 mei:

Deze reis moet er constructie worden geladen en dat is weer eens wat anders. De constructie bestaat uit tien kisten met onderdelen van de in aanbouw zijnde kolencentrale in Lünen. De overslag gaat boord/boord met de eigen kranen van de zeeboot in de Europahaven in de Europoort, voor het gevoel van de schipper en zijn vrouw zo ongeveer in Engeland. Met de belading gaat gepaard met passen en meten, gelukkig kloppen de afmetingen en gewichten, zodat alles er in past en de Primo ook laag genoeg is om onder de bruggen over het Wesel-Dattelnkanaal door te kunnen,

Maandag 2 mei:

In 's-Hertogenbosch kan de auto niet ter plekke bij de losplaats aan boord worden gezet, dus als het schip leeg is, vaart de schipper naar de autoafzetplaats in Engelen en de schippersvrouw rijdt de auto om. Na een tijdje wachten komt dan ineens de kop van de Primo om de hoek.

Meer lezen? Bezoek ons archief

foto: W. Hendriks

Bijgewerkt: 31 augustus 2010

Wil je reageren of heb je vragen?
Mail het ons!

powered by Ingrid Veldman